۱۳۸۸ اسفند ۲۴, دوشنبه

روزه، لپتاپ، تخت خواب!


مدتها نبودم. بعد از مدتها میخوام بنویسم. مطلب زیاد بوده تو این مدت. منتها یه مشکل عمده وجود داره و اون اینه که من حال نوشتنشون رو نداشتم. اگه تو این مدت هم ننوشتم از تنبلی نبوده. البته از حال نوشتن نداشتن بوده!
امشب به قول محسن سازگارا گفتنی روی دو موضوع بحث میکنیم و البته یمقداری هم خزعبلات همیشگی هم در نهایت چاشنی میکنیم! یکی در مورد اندر فواید لپتاپ و دیگه هم در مورد تخت ساختن من.
اول دومی رو میگم چون مهمتره. یادش بخیر زمانی بود که تختی داشت پدر ساز به قد 170 که هیچ مدله با قد 178 من جور درنمیومد. یا سرم ازش میزد بیرون یا تهم!(منظور از ته همان قسمت انتهایی پا و به لسان فرنگیFoot میباشد!) که دیگه من اومده بودم وبه شیوه خودم درستش کرده بودم به اینصورت که یه میز تقریبا به ارتفاع تخت گذاشته بودم در منتها الیه بالاش! و یه پتو هم انداخته بودم طوری که قسمتی از میز و تخت رو همزمان پوشش میداد و وقتی بالش رو روی میز میگذاشتم میله بالای تخت تا خود صبح روی فقره اطلس از ستون فقراتم حکاکی نمیکرد! به این شیوه چند روزی گذران زندگی کردم. البته این روز کم هم از روزای خداوندی نداره!
برای اینقست باید اول یکمی پاورقی بیام. بابام میگه این چه کاریه که مردک میکنه توی ماه رمضون که ساعت کار رو کم میکنه؟ خب روزه هستی که باش. روزه میشی که از ساعت کارت کم بشه؟ نه جانم روزه که میگیری باید کاراری عادی روزانه ات رو هم انجام بدی.
حالا برگردیم سر قضیه خودمون. بعد از مدتها بیکاری یه آقایی یه سنگ و کلوخی چیزی خورده بود تو سرش که یه برش و یه بلوکر ازمون خواست. نمیدونم خاکش چی بوده. گویا از نوع مرغوبش بوده اینقدر به فکر ما افتاده! بلوکرش رو که آماده از قبل داشتیم و دادیم بهش. اما برسیم به برش. ایشون برشی میخواست که ما بهش میگیم برش بال دار یا پروانه ای. این دستگاه برش میتونه به طور همزمان چند بلوک رو برش کنه و طبعا سرعت برش بلوک به شکل بلوک سقفی و اینطور چیزا بالاتر میره و البته برای برش ورق کارایی لازم رو نداره. وارد جزئیات نشیم. از اونجایی که این آقا خیلی هول بودن خواستن یه هفته ای ما دستگاه رو بهشون تحویل بدیم! اونم دستگاهی که تازه میخواستیم دونه اولش رو بسازیم و تا اونموقع برشمون افقی بود و بالدار نساخته بودیم! لازمه اش چی بود؟ کار کردن بود از کله سحر تا موقعی که خورشید کوه میرفت! در واقع از بعد از سحری تا دقایقی قبل از افطار و مواردی بعد از افطار! یه بارش رو که اینقدر خسته بودم که رسیدم خونه افطار کرده نکرده رفتم گرفتم خوابیدم تا خود سحر. من با این شیوه نامه که برسم خونه کامپیوترم روشنه و نشستم و ولگردی تو نت و به عبارتی وبگردی، افتادم رو تخت و خر خر! دیگه تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل. یعنی بر عکس اون آقایی که قبلا ذکرش رفت ما توی ایام صیام کارمون رو دوبرابر کردیم تا چشش درآد!
حالا چرا اینا رو گفتم اصلا چه ربطی داره به تخت و لپتاپ؟ اتفاقا ربط داره اونم با چه شدتی! اوه. بیا و ببین! وقتی پروژه رو موفقیت آمیز تحویل دادیم، بابامون که دیده بودن دیگه جونمون داره از حلقمون میزنه بیرون بهم گفت برو یه تخت واسه خودت بساز و البته نقدا پول یه نت بوک رو هم گرفتم که در واقع هزینه هدیه معوقه! هدیه معافیت از خدمت بود!
حالا برسیم که این تخت به چه صورت ساخته شد. صبح رفتم کارگاه. رفتم پروفیلها رو بررسی کردم. دیدم که دو شاخه قوطی 20در30 و دوشاخه20 در 20 و مقداری هم قوطی 3 داریم. کافی بود! بعد اومدم به طراحی. همچین طراحیش کردم که نگو. که پسر عمه ام که اومد و طرحم رو دید گفت مگه میخوای واسه غول تخت بسازی با این ابعاد؟ در واقع به ابعاد 220طول در 90 عرض و 50 سانت ارتفاع. ارتفاع تاج بالا از کف 125. ارتفاع تاج پایین از کف 105. خلاصه هر طوری بود ساختمش با همون ابعاد. بعد موقع رنگش شد. اولش که رنگ گکرفته بودم عینهو خون بود رنگش. تخت رو که رنگ کردم مثل این بود که تخت سلاخیه! ولی خوب خوشبختانه بعد از خشک شدن آلبالویی خوشگلی شد.
اومدم خونه و قصه ها رو تعریف کردم که چی ساختم. که مامان یهو گر گرفت که لا شعور قبل از اینکه بری بسازی میرفتی تو خیابون تو خونه مردم نگاه میکردی ببینی چجوری میسازن. اینی که تو ساختی نه تشک براش گیر میاد نه روکش! برو یه 20 شانت از توش در بیار استاندارد بشه!
خلاصه فرداش که رفت سر کار دیدم هیچ جوره نمیشه ازش کم کرد. هم وقتش نبود و هم کلی دردسر داشت و هم اینکه هر جور کم میکردم درست نمیشد و زشت بود. گفتم باشه اشکال نداره. پتویی چیزی میندازم روی اون 20 سانتش که تشک نمیافته و بردمش خونه.
حالا بدبختی اصلی از خونه شروع شد. این سایزش جوری بود که به هزار مکافات با خواهرم بردمش تو هال و دیگه از اون نتونستم ببرمش جلوتر و برسونمش به اتاق خوابم! دیگه بابا اومد و دوباره با هزار مکافات و هزار بد بیراه شنیدن برشگردوندم تو حیاط. لازم به ذکر است که در مدت عبور و مرور از حد فاصل جاکفشی توی حال تا آخر راه‌پله‌های حیاط دستم زیر تاج بود و له شد تا گچا خراب نشه!
هیچی دیگه قرار شد فرداش فرز و دریل و پیچ و رنگ و مخلفات بیارم که تو خونه دو تا تاجش رو از دو طرفش جدا کنم و پیچیشون کنم تا بتونم تک تک ببرمشون تو اتاقم. و اینطوری شد که بالاخره شد و دو شبه که روش میخوابم. دیگه هر چی پاهام رو دراز میکنم به پایین تختم نمیرسه. تخت قبلیم رو تو حیاط گذاشتم. کسی میخواد بگه خیرات میکنمش! باشد که دعا گویمان باشد!
برسیم به لپ تاپ. لپاپ که نه. در واقع نت بوک(nEt book). نت بوک از لپتاپ کوچیکتر و جمع و جورتره و به همون نسبت ارزونتر. اما خوب چون کوچیکه دیگه دی ویدی رایتر و اینا رو جا نداره بذارن روش و باید جدا بخری. که اونم اشکالی نداره. در کل ارزش داره. خیلی بهتر از اینه که یه تلوزشون سی اینچ رو هی با خودت اینور و اونر ببریش! اما برسیم به فوایدش.
فایده اولش اینکه دیگه وقتی خواهرت به زور از پشت کامپیوتر همگاذنی توی هال بلند میشه میاد پشت سیستمت بشینه میتونی راحت بری کنار و جات رو بهش بدی و خودت کارت رو با نت بوک انجام بدی و کارات هم صد البته نمیمونه و بعدش لازم نیست بزنی تو سرت!
ویندوزت اریجیناله و هر بار که آپدیتش میکنی عذاب وجدان نمیگیری که داری دزدکی آپدیت میگیری. از طرفی این مایکروسافت ضد متن باز (Open source) هم هی این جنین چکش (genuine check)اش رو پتک نمیکنه تو سرت!
میزان کتابخوانی شما به شدت بالا میره. میتونی کتب الکترونیکی‌ات رو راحت بریزی روش بری با خیال راحت دو ساعت رو سنگ توالت بشینی و کار فرهنگی بکنی! البته سنگ توالت فرنگی. این زمینیهاش رو نمیشه. امتحان هم نکنید! خلاصه همه جا میشه خوند دیگه. رو تخت و به حال درازکی! تو حیاط و به حالت وایسیدنکی! روی مبل و به حالت نشستنکی! همه جوره باهاتون راه میاد. میتونید بگذارید روی میز عسلی کنارتون شب قبل از خواب و شروع کنید کتاب خوندن. خوابم که رفتید اگه ده دقیقه بهش دست نزنید خودش میره تو حالت هایبرنیت(hibernate). یعنی هر چیزی رو هر طوری که آخرین بار بوده سیو میکنه و خاموش میشه و دفعهبعد که روشنش میکنید از همونجا میاره.
وقتی داری خونه تکونی میکنی و کامپیوتر رومیزی(Desktop PC)ات رو مثل دل و جگر زلیخاش کردی میتونی اسپیکرت رو بهش وصل کنی و در حین کار از موزیک لذت ببری. تازه این موزیک کلی هم بهت انرژی میده.
حالا میخوام یکم خزعبل بگم:
1.      یه کتاب رو دارم جدیداً میخونم به اسم طنز وبلاگی. یکی از دوستان توی وبلاگ طنز متفاوت که لینکش توی پیونهای وبلاگ هست معرفیش کرده و لینکش رو برای دانلود گذاشته. کتاب از نوشته های خانم شادی صدر هست که مجوز ارشاد نگرفته. ولی در کل کتاب خوبی هست. دانلودش کنید.
2.      این کاریکاتور رو همین الان از خودم کشیدم:

3.      اینم عکس تختمه:


4.      پرینترم رو جوهر کردم. جوهرای رنگیش قاطی شدن همه چیز رو یکرنگ میزنه برام!
5.      هنوز پول نتبوک رو ندادم. ولی میدونم به زودی از حلقومم بیرون کشیده خواهد شد!
6.       چهار شنبه سوری در پیشه. کجا بریم آتیش بسوزونیم!
7.      دیگه ساعت 12:30شده. برم که خسته ام.
8.      خوش و خرم باشید و خدانگهدارتون باشه.
9.      تا بعد...

۱۳۸۸ اسفند ۲۱, جمعه

اتاق تکونی!

خونه تکونی اتاقم تموم شد. فقط حال نداشتم که:
پرده رو ببرم بشورمش*شیشه ها رو پاک کنم* کف رو طی بکشم* کمد لباسم رو بریزم بیرون و تمیز و مرتب کنم:دی
راستی تختم رو بردم تو.

۱۳۸۸ اسفند ۱۹, چهارشنبه

تخت خواب

تختی رو که ساخته بودم آوردم. بزرگه و از در تو نمیاد! فردا باید فرز و دریل و ما یتعلق به! رو بیارم تا بتونم به داخل اتاقم برسونمش!

۱۳۸۸ بهمن ۷, چهارشنبه

از نوار ساحلی خزر تا پرچم آبی



مطلب امروز من یک مطلب صد در صد انتقادی است. انتقاد از سیاستهای بی منطق دوستان ما در دولت. در گوشه و کنار صحبتهایی از بی مبالاتی مسئولان کشور در امور مملکتی میشنویم. بحث امروز ما به موجودیت ایران برمیگردد. موجودیتی که وامدار تمدن مدون 2500 ساله است. تمدنی که به همت دلیرمردان ایرانی، از جسارت مردان ماد، تا شهیدان جنگ هشت ساله، پا برجا مانده است. تیتروار میگویم:
1.      تاریخ اتمام قراردادهای گلستان و ترکمانچای چند سالی است به پایان رسیده و بر اساس مفاد این قرار داد قفقاز و آسیای مرکزی باید به ایران باز میگشت. ولی صدای هیچکس در نیامد.
2.      آقای رئیس جمهور زیر سایه پرچم خلیج عربی نشت و با امرای شیخ نشین خوش و بش کرد.
3.      ایران میزبانی جام ملتهای اسلامی را با شرط عدم درج نام خلیج فارس بر روی مدالهای آن دوره از مسابقات گرفت که چندی پیش و سر آماده نبودن امکانات در قبال مبلغ دریافتی بیش از حد آن را از دست داد و نهایتا قضیه را به مدالها ربط دادند.
4.      کار بجایی رسید که اعراب حاشیه نشین خلیج فارس مذاکراتشان را در باب جزایر سگانه ایرانی، تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی، رو به پیشرفت خوندند.
5.      ولادیمیر پوتین شرکت در اجلاس سران حاشیه دریای خزر را در طهران در قبال حق 40 درصدی ایران در دریای خزر پذیرفت. به گونه ای که امروزه ایران فقط صاحب نوار ساحلی است و به ماهیگیران ایرانی که بیش از 5 کیلومتر از سواحل ایران دور شوند توسط گشتهای روسی تذکر داده میشود.
6.      حوضه مشترک گازی پارس جنوبی به سرعت در حال تخلیه توسط سایرین است و از ایران خبری نیست.
7.      51% از یکی از فازهای پارس جنوبی به یک شرکت چینی واگذار شده است. این بدین معنی است که شرکت چینی در این منطقه میتواند پرچمش را به احتزاز در آورد و هیچ کس حق صحبت ندارد.
8.      چندی پیش گروهی از عراق به چاه نفتی متعلق به ایران و در نزدیکی مرز حمله کردند و آن را به اشغال خود درآوردند. البته هیچ کس چیزی نگفت. 
9.      و امروز پرچم سه رنگ ایران به رنگهای آبی سفید قرمز بدل شد.




10.  .......
11.  فردا چه خواهد شد؟


۱۳۸۸ دی ۱۸, جمعه

حریم خصوصی

سلام به همگی.

اول اجازه بدید یخورده خبر مخابره کنم:

1. توی کمیسیون اول پزشکیم معاف دائم شدم. باید نامه دادگاه رو ببرم که جریمه غیبتم رو پرداختم تا تاریخ کمیسیون دوم رو بهم بدن و انشاالله معاف بشم.

2. ممنون از فینیکس بابت اس ام اس هاش. فقط یه نکته برای دوستان. اگر اس ام اسی به کسی نمیدم دلیلش این نیست که برای کسی اهمیتی قائل نیستم یا چیز دیگه. فقط اهل اس ام اس بازی نیستم. تازه قبض موبایلم رو هم اینبار مجبور شدم خودم بدم. زیاد شده بود. نمیخوام تکرار بشه:دی

3. ممنون از ماری برای دعوت من به صفحه شناسه خودش توی فیسبوک. خوشحالم که هر روز دارم با بچه های بیشتری از وبلاگیا آشنا میشم. همتون رو دوست دارم.

4. در هفته گذشته 9 نفر از بهاییان رو در طهران به اتهام حضور در تظاهرات یا بقولی حرمت شکنی عاشورا دستگیر کرده اند. تا اینجا رو منکر نمیشم. چون خبر ندارم. شاید بوده باشه. ولی یه نکته رو قطعا میدونم و اون هم اتهام جدیدی که به یاران ایران( هفت رهبر بهاییان ایران، ساکن بند 209 اوین وابسطه با اطلاعات!) وارده شده. و اون اینکه چند روز پیش توی یکی از سایتهای خبری اینطور خوندم که بهشون اتهام زدندن که هفت نفر یاران ایران افرادشون! رو از شهرستانهای مختلف برای شرکت در حرمت شکنی عاشورا به طهران فرا خوانده اند!!!! جالبیش اینجاست که من نمیدونم این افراد چطور از مخوفترین بند اوین تونستن با بیرون تماس بگیرن! مگین این بهایی ها با اسرائیل در ارتباطن. همیناس دیگه!!!!!

راستی، نامردا چرا منو خبر نکردین برم؟:دی

5. احتفال جوانان، سالروز جشن جوانان بهایی ایران، که 16 دی هست و قرار بود امروز برگزار بشه و البته قرار بود خودم هم ناظم جلسه باشم تا جریانات نونوایی سال پیش تکرار نشه!، به علت دستگیری همین عزیزان، 9 نفر مسجونین جدید، و به منظور نشون دادن حسن نیتمون به دولت و مردم تعطیل شد. فکر کنم دیگه رفت تا جشن 5 فروردین، روز بین المللی جوانان بهایی، که احتفالمون رو تشکیل بدیم. فقط حیف هزینه هایی که شد و مخصوصا هزینه مسابقه که کلی هم براش زحمت کشیدم. اشکالی نداره. میمونه برای بعد.

و به این ترتیب اولین تجربه نظامتم رفت گل میخ! بقول دوستی، بیچاره اونایی که قرار بوده من ناظمشون باشم. فکر کنم یکی از دلایل تعطیلی سراسری جشن جوانان هم همین بوده!!!

6. یه خبر داغ؛ ابطحی هم فرند فید باز حرفه ایه و ما خبر نداشتیم! زیر هر فیدش چهار صد تا کامنت گذاشتن. بیچاره حالام که اوین ولش کرده ملت ولش نمیکنن که اینا چی و اونا کجا. یتعداد دوستان عزیز معلوم الحال هم افاضاتی میفرمایند البته!

خیلی ها ازش میپرسن سید خودتی؟ بازجو نباشی ناقلا

و جواب میگیرن: دستمو از لای در نشون بدم!!!

سید شیرینیه. فارغ از عقاید سیاسیش، که من هیچ ارتباطی با سیاست نداشته و ندارم و شدیدا تکذیب میکنم، دوستش دارم.

7. از پس فردا اسکناس شعار نویسی شده موقوف، نداریم دیگه.

8. فیلمای جدید داره حال میده. البته قابل توجه دوستان رو هاردمه:دی

9. چه حسی بهتون دست میده وقتی مجبور باشین روز تعطیل و مخصوا اگه جمعه باشه از هفت صبح تا پنج بعد از ظهر برید سر کار؟ من دقیقا همون حس رو دارم!

10. یادتون نره. خیزش خون رو. بهش سر بزنید. حتما. قطعا. لینکش رو توی پیوندهای وبلاگ گذاشتم.


خوب. اخبار تموم شد. یا شایدم من فکر میکنم تموم شد. بریم سر کار خودمون. که همانا یه برگی از زندگی منه. حریم خصوصی.

اول اجازه بدی یه تعریف مختصری از این واژه داشته باشم:

حریم خصوصی مجموعه وسایل و اماکنی است که تنها مربوط به شماست و کسی حق استفاده از آنها را بدون اجازه شما ندارد.



مثال:

1. میخوام یه مطلب رو روی کاغذ بنویسم. وسایل لازم: کاغذ، قلم، پاککن.

کاغذام رو از مامان باید پس بگیرم.

قلمم رو از خواهرم.

پک کنم رو از پدر گرامی.

البته امکان هر نوع جابجایی موجود میباشد!

2. کاغذ نویسی رو بیخیال. تایپ میکنم. خواهر عزیز لطف کن بلند شو از پپشت سیستمم کار دارم. بیخود!

3. ظهر خسته از سر کار میام خونه. میخوام لباس عوض کنم. میرم تو اتاقم. خواهرم پشت سیستمه.

بیا برو بیرون کار دارم.

عجب توی اتاق خودمون هم نباید باشیم!

4. به همه اعضای خانواده تونستم یاد بدم وقتی در اتاقم بسته هست، لطفا در بزنید. غیر از بابام.

آخه در یعنی مکان خصوصی که شاید من توش لخت مادر زاد خوابیده باشم. در بزنید. اگر اجازه دادم تشریف بیارید داخل!

5. توی اتاق خواهرم. این جوهر پرینتر چرا تموم شده؟ تازه که شارژش کردم.

نگاهی به در و دیوار اتاق میکنم.

متوجه شدم. لازم نیست بگی!

6. شیخنا، فلانی بهت پی ام داد که فردا فلان جا باش. بهش گفتم باشه.

ممنون که برام تصمیم گرفتی!

7. شیخنا فردا میریم سر کار.

فردا که جمعه هست؟ خوب باشه. فلانی نمیاد. کار هم زیاده.

باید الآن 12 نصف شب بگید که فردا باید برم سر کار؟!؟ کلی کار واسه خودم ردیف کرده بودم.

30 تومن پول بیزبون(منظور هزینه اینترنت) رو بگذار بعدا خرجش کن!

اصولا دیگه نباید حرف بزنم!


تعریف حریم خصوصی رو اصلاح میکنم:

حریم خصوصی مجموعه وسایل و اماکنی است که مربوط به شماست و دیگران بدون اطلاع شما وارد آن میشوند و از آن استفاده میکنند و تنها ارتباط این وسایل و اماکن با شما همان مرتبط بودن است!

۱۳۸۸ آذر ۲۹, یکشنبه

داستان زنانگی ما


دوستان عزیز،
مدتی است عکس پروفایل من در فیسبوک، یاهو و اسکایپ بصورت محجبه تغییر کرده است. عکسی که باعث شده برخی من را دیوانه و احمق خطاب کنند و برخی این عمل من را به عملی سیاسی و در حمایت از مجید توکلی تعبیر کنند. اما در واقع من نه دیوانه و احمق هستم و نه کاری با سیاستهای سراسر دروغ و ریای بشری داشته و دارم.
پس از دستگیری مجید توکلی، دانشجوی کشتی سازی دانشگاه امیرکبیر، شایع شد که او در زمان فرار در هیبت زنانه دستگیر شده است و عده کثیری از آقایان به حمایت از او حجاب به سر کشیدند. پس از آن ایده دفاع از حقوق زنان و در راس آن مشکل حجاب اجباری بانوان مطرح شد. از آن زمان من هم به خیل عظیم مردان محجبه پیوستم.
شاید حمایت از حقوق زنان و امثالهم را برخی به سیاسی گری تعبیر کنند. عقیده آنها برای خودشان محترم و ارزشمند است. ولی من خطوط قرمز سیاست را خودم برای خودم تعیین میکنم. و این تنها یک تلاش برای احقاق حق است. نه چیزی بیشتر و نه چیزی کمتر.
در واقع این اقدام من نه در حمایت از شخص مجید توکلی، بلکه در نکوهش این عمل و همینطور دفاع از حقوق زنان صورت گرفته است.عمل من در نکوهش رفتار مرد سالارانه و ضد زن است. رفتاری که باعث میشود زن را به شهروند درجه دو بودن تنزل درجه بدهد. رفتاری که باعث میشود به زن به عنوان یک کارخانه بچه سازی نگاه شود و لاغیر. شاید طرز بیان من در مورد اخیر چندان سزاوار خوانندگان محترم و متمدن این کوتاه نوشته نباشد. ولی قبح این طرز فکر به مراتب پلید تر از نوع بیان من است. رفتار حجاب گذاشتن برای مردان و آراستن آنها به شکل و صورت زنانه، برای القای ضعف به آنان و همچنین خرد کردن شخصیت آنان در جامعه، تنها نمود یک جامعه مرد سالار و زن ستیز است. نشان از جامعه ای است که زن را موجودی ضریف و شکننده، و گاهی حتی کوته فکر و لن یتعقل میپندارد. حقیقتا این دیدگاه و طرز فکر که مردی را در پوشش و صورت زنانه، زن نما و ضعیف النفس و نامرد بداند و در عوض زنی را با رفتار و کردار مردانه شیر زن و قوی الاراده بداند، مرا میازارد.
از طرف دیگر باز صحبت از بحث حجاب اجباری به میان میاید. توجه کنید بحث در مورد حذف حجاب نیست. بحث در مورد اجبار است. در مورد حجاب دو دیدگاه عمده و متضاد وجود دارد. در منظر گروه اول حجاب صدفی است که گوهر جان زن را محفوظ و مصون میدارد و در دیدگاه گروه دوم حجاب به منزله صدفی است که سد راه ظهور و بروز گوهر وجودی زن شده است. با وجود اینکه صحبت در راستای این دو دیدگاه خود سخنی دیگر است، باز متذکر میشوم که هدف من فقط طرح دو دیدگاه موجود بود و نه چیز دیگر. از نظر من و شاید خیل عظیمی از افراد، باید به فرد اجازه داد تا خود نوع پوشش خود را انتخاب کند. فردی که در نظر او حجاب سدی محکم در بین او شیطان است قاعدتا پوشش حجاب را انتخاب خواهد کرد. اما کسی که حجاب را سدی در برابر خودش، و یا اسارت زنانگی اش و زن بودنش، میداند؛ خرق حجاب میکند و در جامعه، بدون هیچ عذر و بهانه، متحرک میشود. باید به هر دو مرام و عقیده احترام گذاشت و هر دو را محترم شمرد. همه ما آیه « لا اکراه فی الدین» را در قرآن مجید مطالعه کرده ایم و به معنای آن کاملا واقفیم. وقتی در مورد دین اجبار و ابرامی نیست، پس چه جای بحث در مورد فرعی از فروع دینی خاص؟
پس من ترجیح میدهم از اقلیت مظلوم باشم تا اکثریت ظالم. و از انتشار نامم و عکسم تحت عنوان فردی مدافع حقوق زنان نیز واهمه ندارم.اما باز بجاست عنوان کنم که من از این رفتارم هیچ دیدگاه سیاسی خاصی را دنبال نمیکنم. در نهایت به نامه ای که شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در حمایت از این حرکت منتشر کرده است توجه کنید:





برای مردانی که زن بودن را ننگ نمیدانند...


پسران عزیزم، فرزندان دلبندم که چادر مادر و روسری خواهرتان را ننگ ندانسته و با افتخار آن را سر کردید. نمیدانم دوست دربندتان - مجید توکلی - با چه لباس و هیاتی دستگیر شد، آن قدر از خبرگزاریهای مربوط به دولت جمهوری اسلامی ایران ، دروغ شنیدهام که هیچ سخن و حدیث آنان را باور نکنم. مهم نیست که با لباس زنانه دستگیر شده باشد یا مردانه، مهم آنست که بر خلاف قانون دستگیر شد و هنگام بازداشت به جرم سخنانی که گفته بود، او را چنان مضروب کردند که تا مدتها تبدیل به کابوس جوانان شود، اما نمیدانستند که شما رویا دارید نه کابوس - شما از ستمگر نمیهراسید بل باعث هراس هر ستمگر هستید.
فرزندانم، شما با حرکت نمادین خود نه تنها از دوست دربندتان، بلکه از "زن" بودن دفاع کردید. شما با این حرکت نمادین نشان دادید که مخالف قوانین تبعیض آمیز هستید. مخالف قانونی هستید که زن را نه یک انسان بل نیمی از انسان به حساب میآورد و به همین دلیل شهادت دو زن در دادگاه معادل با شهادت یک مرد است.
شما جوانان فریاد زدید که به مادرانتان احترام میگذارید و حقوق انسانی خواهرانتان را پاس میدارید. شما واژه "فمینیسم" را یک بار دیگر برای بازجویان بازداشتگاهها معنی کردید. بسیاری از دخترانم در بی دادگاهها به جرم "فمینیست" بودن به زندان افتادند، سالها روزی نامههای دولتی مرا به علت "فمینیست" بودن مورد انواع تهمت و افترا قرار دادند و حل آنکه فمينیست از منظر من، شما و دخترانم به معنای ،"زن بودن" و افتخار به زن بودن است و بس - ما از خلقت خداوندی ننگ نداریم که ما را زن آفرید - ننگ بر کسانی که زن را ناقص الخلقه و ناقص العقل میدانند. و به صرف مرد بودن، خود را از مادرانشان برترمی پندارند. ننگ بر آنانی که بر دامان مادر بزرگ شدند، از شیره جان او تغذیه کردند و وقتی به مسند و مقامی رسیدند وقیحانه برای خود چون مرد بودند حقوقی دو برابر مادر مقرر کردند و بی شرمانه در قانون نوشتند: "اگر مردی زنی را ولو عمداً به قتل برساند، خانواده زنی که به قتل رسیده، برای قصاص قاتل باید قبلا نیمی از دیه قاتل را به او بپردازد".
آنان با تصویب چنین قانونی برای مردی که زنی را به قتل برساند در حقیقت پاداشی نیز در نظر گرفته اند، زیرا در نزد آنها زن بودن گناه کمی نیست و نیاز جامعه به زنان فقط آن است که "نشینند و زایند شیران نر" و به همین دلیل است که سهمیه جنسیتی در دانشگاهها برقرار کردند تا سدی برای ورود خواهرانتان به دانشگاهها ایجاد کنند. سعی کردند صدای مساوات طلبی زنان را به جرم "اقدام علیه امنیت ملی" خاموش سازند، به مأمورین خود دستور بازداشت، تهدید ، ضرب و شتم زنانی را که خواهان حقوق برابر بودند، دادند.
پسران عزیزم، چون در تارخ دیرینه این مملکت همواره حق زنان را ربوده و از سهم آنان کاسته بودند، بنابراین به تلافی گذشتهها میخواهم شما را از "جنبش دانشجویی" بربایم و با افتخار بگویم شما متعلق به جنبش تساوی طلبانه زنان ایران هستید. ما این حرکت نمادین را با افتخار در تاریخ جنبش خود ثبت خواهیم کرد.

۱۳۸۸ آذر ۲۴, سه‌شنبه

خیزش وبلاگ نویسان برای اهدای خون

در پست قبل صحبت از ایده ای برای خیزش و جنبش کرده بودم. سر بزنید. خوشحال خواهم شد. اگر بپیوندید.

به این آدرس مراجعه کنید:
http://khizesh-khoon.blogspot.com/