ناسنجیده گویی صدر در مقاله " یک سوزن به آقایان"

 

نوشته ای از خانم شادی صدر در وبگاه مردمک  و همینطور وبلاگ شخصی ایشان منتشر شده است که واقعا قدرت تحلیل آن را ندارم. متن زیر عین کپی شده همان نوشته است:

داستان‌های امام جمعه تهران و رابطه بین حجاب و زنا و زلزله هنوز ادامه دارد. در آن سر دنیا دختری دانشجو، کمپین «ممه‌لرزه» (Boobquake) راه می‌اندازد و ایرانیان سراسر دنیا، در شبکه‌های خبری مختلف می‌ببینند که حرف‌های امام جمعه تهران که هیچگونه ریشه منطقی و علمی ندارد، اسباب خنده مجریان و گزارشگران‌شان شده است.

«اهریمن‌انگاری» زنان و نسبت‌دادن تمامی بلایای آسمانی و زمینی، از زلزله و سیل گرفته تا جنگ و قحطی، نه تنها موضوع تازه‌ای نیست بلکه تاریخ درازی هم دارد. در همین سال‌های اخیر، بنیادگرایان مذهبی در استان آچه اندونزی، زنان را مسبب سونامی دانستند، و واعظان الجرایزی هم هر بار که زلزله‌ای می‌آید آن را به رفتارهای نامناسب زنان ربط می‌دهند. در دنیای مسیحیان و یهودیان و هندوهای بنیادگرا هم اوضاع به همین منوال است.

اما این یادداشت کوتاه نه درباره فرهنگ اهریمن‌انگاری زنان و نه رویکرد بنیادگرایان مذهبی به زن و بدن و ذهن زن است. این یادداشت کوتاه فقط برای تلنگر زدن به خودمان نوشته شده است؛ به مصداق سوزنی که باید به خودمان بزنیم در مقابل جوال دوزی که مثلا به حجت‌الاسلام صدیقی می‌زنیم.

ارتباطی که امام جمعه تهران بین حجاب و رفتار زنان با زلزله برقرار کرده، با هیچ توجیه منطقی و علمی هم‌خوانی ندارد اما بسیاری سیاستمداران، حتی بسیاری از روشنفکران و به تبع آنان آدم‌های عادی، بارها نسبت‌هایی به همین اندازه ضد زن، میان حجاب و رفتار زنان با ناهنجاری‌های عمومی برقرار کرده‌اند و هیچگاه این چنین از سوی جامعه مورد سرزنش یا تمسخر قرار نگرفته‌اند.

منظور من در اینجا مسئولان دولت احمدی‌نژاد نیست که ارسال اس‌ام‌اس‌های مستجهن از سوی زنان به همکاران مردانشان را از علل افزایش طلاق می‌دانند، یا روحانیون تندرویی که از روبنده، برای پاک‌کردن صورت مساله‌ای به نام زن دفاع می‌کنند.

منظور من خود شما هستید، بله، خود شما، آقایان! همه کسانی که اظهارات امام جمعه تهران را خلاف قواعد علمی ثابت‌شده در مورد علل وقوع زلزله دانسته‌اید و در یک بعد از ظهر مطبوع بهاری، چای را که مادراتان، زنتان، خواهرتان یا حتی دوست‌دخترتان جلویتان گذاشته، هورت کشیده‌اید و مفرح‌شده از صحبت‌های امام جمعه، زندگی و کارتان را ادامه داده‌اید بی آنکه حتی یک لحظه فکر کنید شما، خود شما نیز عضو همان باشگاهی هستید که امام‌جمعه تهران از بلندپایگان آن است. تعجب می‌کنید؟ می‌پرسید چرا؟!

همه ما زنان ایرانی، از همان سال‌های اول زندگی‌مان، حداقل در راه مدرسه، اگر نه در خانه، آزار جنسی را که با متلک‌های ظاهرا ساده شروع می‌شد و تا تعقیب و گریز، دستمالی و تهدید به تجاوز در کوچه‌های خلوت یا مکان‌های خیلی شلوغ بالا می‌گرفت، تجربه کرده‌ایم.

ترس از مردان، از نگاه‌شان و از این‌که دنبالت راه بیفتند، همواره فضای کوچه و خیابان را برای ما ناامن کرده است. و عاملان این آزار جنسی مدام، چه کسانی بودند؟ شما! بله، خود شما! به من نگویید که می‌توان در ایران پسری تازه به سن بلوغ رسیده بود و بزرگ و بالغ شد، بی آنکه به زنان متلک گفت؛ بی‌اغراق، این بخشی از روند بزرگ‌شدن برای مردان در ایران است. تجربه‌ای که بدون آن، مرد ایرانی، مرد نمی‌شود.

در عوض، در آن سوی دیگر، تذکرها و فشار مداوم خانوادگی، اجتماعی و سیاسی برای پوشاندن خود، و بیشتر پوشاندن خود، بدن خود، خنده‌های خود، شادابی و زیبایی کودکی و نوجوانی و جوانی خود و ذهن و تمایلات و خواسته‌های خود، بخشی از روند بزرگ‌شدن برای زنان در ایران است. روندی که اتفاقا شما آقایان، بله همین شما، حتی در آن هم سهیم هستید؛ حتی اگر نوجوانی بیش نباشید.

لطفا یک بار هم که شده جلو آینه بایستید و از خود بپرسید: اولین باری که به دختری متلک گفتم کی بود؟ اولین باری که به خواهرم، یا حتی به مادرم، یا دخترخاله‌ام یا دوست‌دخترم گفتم روسری‌ات را بکش جلو یا آرایش نکن جلوی هر مرد و نامرد غریبه، کی بود؟

می‌بینید؟! شوخی بامزه‌ای نیست: شما همان مرد و نامرد غریبه‌اید که خیابان را برای خواهر و مادر و دختر دیگران ناامن می‌کنید و در عین حال، همان مرد محرمی هستید که زن و خواهر و مادرتان را بیشتر و بیشتر می‌پوشانید تا از مرد و نامرد غریبه محفوظ بمانند و این عین همان کاری است که همان مرد و نامرد غریبه با زن و خواهر و مادر شما و زن و مادر و خواهر خودش به طور همزمان می‌کند. برایش هم توجیه دارید: مردها اینطوری‌اند! اصلا اینطوری به دنیا آمده‌اند! چشمشان دنبال زن‌هاست! هیزند! و اغلب، با وجود وجه منفی که این صفت دارد، وقتی به مردان نسبت داده می‌شود، با تسامح عمومی مواجه می‌شود. و از آن طرف هم لابد مردها ناموس‌پرستند و اسلام گفته که خودت را بپوشان. و باز هم سرکوب زنان در خانه، جنبه‌ای مثبت می‌یابد. و اگر روشنفکرتر باشی: من حال گشت ارشاد و آژان و آژان‌کشی ندارم! یا حوصله حرف مردم را ندارم!

خب امام‌جمعه «فلک‌زده» تهران هم که چیزی غیر از این نگفته که شما گفته‌اید و می‌گویید: گفته زن‌ها با بی‌حجابی‌شان فساد می‌آورند، چون باعث می‌شوند مردها تحریک شوند. و فساد، زلزله می‌آورد. گیرم دومین جمله را شما این‌طوری نمی‌گویید اما مثلا می‌گویید فساد چیز بدی است چون بی‌بندوباری می‌آورد و طلاق را زیاد می‌کند و انواع بلایای اجتماعی را دامن‌گیرمان می کند که کم از زلزله ندارد. و اگر نبود این توجیهات، چگونه دایره معیوب آزار جنسی روزانه زنان توسط مردان و افزایش فشار بر زنان برای رعایت حجاب و عفاف، در ظاهرا برای کم‌کردن آزار جنسی روزمره تداوم می‌یافت، بی آنکه اصل داستان دیده شود؟

چگونه می‌توانیم به گشت ارشاد، به طرح گسترش فرهنگ عفاف و حجاب، به سخنان امام جمعه تهران که برای گشت‌های ارشاد پشتوانه ایدئولوژیک می‌سازد و این قبیل نقد داشته باشیم، بی آنکه از خودمان بپرسیم چند بار نقش گشت ارشاد را در کنترل ذهن و بدن زنان زندگی‌مان بازی کرده‌ایم؟ چند بار با آزار جنسی زنان، با ساده‌پنداشتن عمل متداول متلک‌گویی، به بازتولید این تفکر که زن، یک سوژه جنسی است که اگر چون مرواریدی در صدف حفظ نشود، به یغما خواهد رفت کمک کرده‌ایم؟

می‌بینید؟ این ما فمینیست‌ها نیستیم که دنیا را به زن و مرد تقسیم می‌کنیم: دنیای ما کاملا و از قبل از این‌که به دنیا بیاییم، تقسیم شده است: شما متلک می‌گویید، ما متلک می‌شنویم؛ شما ما را در حجاب می‌کنید، ما در حجاب می‌رویم.

راه از میان بردن این تقسیم‌بندی، انکار آن نیست؛ تکرار جمله کلیشه‌ای زن و مرد هر دو انسانند و فرقی ندارند، مشکلی را حل نمی‌کند. دموکراسی روزی آغاز خواهد شد که شما، بله شما آقایان یاد بگیرید نه فقط جلو آینه بلکه در منظر عموم، به جای دفاع از حقوق زنان به مثابه امری بیرونی و انتزاعی، از تجربه واقعی، درونی و زمینی «خود» به عنوان یک «مرد» سخن بگویید و نقشی که در بازتولید ساختارهای تبعیض‌آمیز موجود داشته‌اید را به نقد بکشید.

دموکراسی و حقوق بشر، از هر یک از ما شروع می‌شود و نه از آدم‌هایی انتزاعی، که باید خودشان، نگاهشان و رفتارهایشان را اصلاح کنند تا ایران جایی بهتر برای زندگی‌کردن باشد.

تا آن زمان که امیدوارم چندان دور نباشد، راستش من چندان فرقی بین حجت‌الاسلام صدیقی با هر یک از پسران تازه‌بالغ دیروز و مردان طرفدار حقوق بشر و حقوق زنان امروز نمی‌بینم؛ غیر از اینکه او دست‌کم در آنچه هست و آنچه می‌گوید، یک‌رو تر است.

 

 

 

 

واما صحبت من با خانم صدر:

 

 

واقعا برای شما با این تصورات پوچ و بیهوده تان متاسفم. و برای خودم هم متاسفم که از شما در ذهنم چه بتی ساخته بودم.

 

 خانم صدر،

با چه جرات و وقاحتی گفتید که همه مردان ایرانی با متلک گفتن بزرگ شده اند؟ تا کی سیاه دیدن همه چیز و همه جا؟ تا کی منطق صفر و یک، سیاه و سفید؟ جدا شما با همان امام جمعه ای که گفتید چه فرقی دارید؟ او هرزگی زنان را عامل زلزله دانست و شما تمام بلایای اجتماعی را حاصل از لودگی و هوسرانی تمام صد در صد مردان ایران! واقعا یکبار دیگر نوشته خود را مطالعه کنید. به دستنوشته اتان فکر کنید. واقعا ببینید شما بدتر عمل کردید یا روحانی کذا؟

 

خانم صدر،

اصلا از شما انتظار چنین چیزی نداشتم. این جمع بستن شما توهین به من بود.  من فقط خدا را وکیلم میدانم و به حق همان وکیلم حتی یکبار دهان من به خزعبل و لودگی به بانوان گرامی باز نشده است.  اینکه میگویم نشده است با فاکتور گیری و  گرد کردن و دایره کردن و مستطیل کردن فرق دارد.  بخداوندی خدا که حتی یکبار هم در طول عمر 23 ساله ام سراغ ندارم به دختری یا زنی حرف نامربوطی زده باشم. یا حتی چشم ناپاک به زن یا دختری بیاندازم. میبینید؟ من حتی از نوشتن و گفتن کلماتی که شما به راحتی در مقاله تان گنجانده اید شرم میکنم.

 اینها به دلیل خودداری از رابطه با بانوان و امثالهم نیست. همه کسانی که به وبلاگ من سر میزنند میدانند که من دوستی های زیادی با دختران هم سن و سالم داشته و دارم. باز اشتباه نکنید. دوستی من با آن دختر هیچ فرقی با دوستی من با فلان دوستنم که پسر است ندارد. یک دوستی پاک و ساده و بی آلایش، بدونه تمامی خواسته های اضافه و غیر منطقی. دقیقا همان دوستی که در سن پنج سالگی ام با دختر همسایه داشتم. دقیقا همان. بدون اندکی تغییر.

خانم صدر،

مادرم گاهی میگوید فلانی که پسر خواهر خدا نیست! معصوم هم نیست! من هم نه بقول او از سلاله پیامبرانم و نه از سلک صالحان زمین! ادعایی هم ندارم. ولی یک چیز را خوب میدانم. وقتی من انسانی، یک انسان به تمام معنا، با تمامی خواصش و البته شامل جائز الخطا بودنش، هستم  از خزئبل گویی به زنان نه که خودداری کنم که اصلا به ذهنم خطور نمیکند، قطعا هم سایرن هم هستند و قطعا کم هم نیستند.

خانم صدر،

من از شما انتظار دارم یکبار دیگر نوشته خودتان را بخوانید. نخوانید که عذر خواهی کنید. نخوانید که متنتان را عوض کنید. نخوانید که جوابیه بدهید... بخوانید که منشتان را عوض کنید.

 

 

__________ Information from ESET Smart Security, version of virus signature database 5040 (20100419) __________

The message was checked by ESET Smart Security.

http://www.eset.com

دروغ 13

راستش هی خواستم یه دروغ 13 بگم سر کارتون بگذارم. هر چی فکر کردم عقلم به جایی قد نداد. آخه من به این راستگویی چه فکر به دروغ قد میده!

ولی چند تاش رو شنیدم. سه تاش رو میگم بهتون:
1. از فردا BBCفارسی رو میتونید با آنتن معمولی در ایران ببینید.
2. همه لینکهای بالاترین در امروز 13 فروردین - گرفتند. برید خودتون ببینید!
3. شولی داره دوماد میشه!( اینیکی خیلی ضایع بود، خداوکیلی کیه بیاد به این زن بده؟)

روزه، لپتاپ، تخت خواب!

مدتها نبودم. بعد از مدتها میخوام بنویسم. مطلب زیاد بوده تو این مدت. منتها یه مشکل عمده وجود داره و اون اینه که من حال نوشتنشون رو نداشتم. اگه تو این مدت هم ننوشتم از تنبلی نبوده. البته از حال نوشتن نداشتن بوده!

امشب به قول محسن سازگارا گفتنی روی دو موضوع بحث میکنیم و البته یمقداری هم خزعبلات همیشگی هم در نهایت چاشنی میکنیم! یکی در مورد اندر فواید لپتاپ و دیگه هم در مورد تخت ساختن من.

اول دومی رو میگم چون مهمتره. یادش بخیر زمانی بود که تختی داشت پدر ساز به قد 170 که هیچ مدله با قد 178 من جور درنمیومد. یا سرم ازش میزد بیرون یا تهم!(منظور از ته همان قسمت انتهایی پا و به لسان فرنگیFoot میباشد!) که دیگه من اومده بودم وبه شیوه خودم درستش کرده بودم به اینصورت که یه میز تقریبا به ارتفاع تخت گذاشته بودم در منتها الیه بالاش! و یه پتو هم انداخته بودم طوری که قسمتی از میز و تخت رو همزمان پوشش میداد و وقتی بالش رو روی میز میگذاشتم میله بالای تخت تا خود صبح روی فقره اطلس از ستون فقراتم حکاکی نمیکرد! به این شیوه چند روزی گذران زندگی کردم. البته این روز کم هم از روزای خداوندی نداره!

برای اینقست باید اول یکمی پاورقی بیام. بابام میگه این چه کاریه که مردک میکنه توی ماه رمضون که ساعت کار رو کم میکنه؟ خب روزه هستی که باش. روزه میشی که از ساعت کارت کم بشه؟ نه جانم روزه که میگیری باید کاراری عادی روزانه ات رو هم انجام بدی.

حالا برگردیم سر قضیه خودمون. بعد از مدتها بیکاری یه آقایی یه سنگ و کلوخی چیزی خورده بود تو سرش که یه برش و یه بلوکر ازمون خواست. نمیدونم خاکش چی بوده. گویا از نوع مرغوبش بوده اینقدر به فکر ما افتاده! بلوکرش رو که آماده از قبل داشتیم و دادیم بهش. اما برسیم به برش. ایشون برشی میخواست که ما بهش میگیم برش بال دار یا پروانه ای. این دستگاه برش میتونه به طور همزمان چند بلوک رو برش کنه و طبعا سرعت برش بلوک به شکل بلوک سقفی و اینطور چیزا بالاتر میره و البته برای برش ورق کارایی لازم رو نداره. وارد جزئیات نشیم. از اونجایی که این آقا خیلی هول بودن خواستن یه هفته ای ما دستگاه رو بهشون تحویل بدیم! اونم دستگاهی که تازه میخواستیم دونه اولش رو بسازیم و تا اونموقع برشمون افقی بود و بالدار نساخته بودیم! لازمه اش چی بود؟ کار کردن بود از کله سحر تا موقعی که خورشید کوه میرفت! در واقع از بعد از سحری تا دقایقی قبل از افطار و مواردی بعد از افطار! یه بارش رو که اینقدر خسته بودم که رسیدم خونه افطار کرده نکرده رفتم گرفتم خوابیدم تا خود سحر. من با این شیوه نامه که برسم خونه کامپیوترم روشنه و نشستم و ولگردی تو نت و به عبارتی وبگردی، افتادم رو تخت و خر خر! دیگه تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل. یعنی بر عکس اون آقایی که قبلا ذکرش رفت ما توی ایام صیام کارمون رو دوبرابر کردیم تا چشش درآد!

حالا چرا اینا رو گفتم اصلا چه ربطی داره به تخت و لپتاپ؟ اتفاقا ربط داره اونم با چه شدتی! اوه. بیا و ببین! وقتی پروژه رو موفقیت آمیز تحویل دادیم، بابامون که دیده بودن دیگه جونمون داره از حلقمون میزنه بیرون بهم گفت برو یه تخت واسه خودت بساز و البته نقدا پول یه نت بوک رو هم گرفتم که در واقع هزینه هدیه معوقه! هدیه معافیت از خدمت بود!

حالا برسیم که این تخت به چه صورت ساخته شد. صبح رفتم کارگاه. رفتم پروفیلها رو بررسی کردم. دیدم که دو شاخه قوطی 20در30 و دوشاخه20 در 20 و مقداری هم قوطی 3 داریم. کافی بود! بعد اومدم به طراحی. همچین طراحیش کردم که نگو. که پسر عمه ام که اومد و طرحم رو دید گفت مگه میخوای واسه غول تخت بسازی با این ابعاد؟ در واقع به ابعاد 220طول در 90 عرض و 50 سانت ارتفاع. ارتفاع تاج بالا از کف 125. ارتفاع تاج پایین از کف 105. خلاصه هر طوری بود ساختمش با همون ابعاد. بعد موقع رنگش شد. اولش که رنگ گکرفته بودم عینهو خون بود رنگش. تخت رو که رنگ کردم مثل این بود که تخت سلاخیه! ولی خوب خوشبختانه بعد از خشک شدن آلبالویی خوشگلی شد.

اومدم خونه و قصه ها رو تعریف کردم که چی ساختم. که مامان یهو گر گرفت که لا شعور قبل از اینکه بری بسازی میرفتی تو خیابون تو خونه مردم نگاه میکردی ببینی چجوری میسازن. اینی که تو ساختی نه تشک براش گیر میاد نه روکش! برو یه 20 شانت از توش در بیار استاندارد بشه!

خلاصه فرداش که رفت سر کار دیدم هیچ جوره نمیشه ازش کم کرد. هم وقتش نبود و هم کلی دردسر داشت و هم اینکه هر جور کم میکردم درست نمیشد و زشت بود. گفتم باشه اشکال نداره. پتویی چیزی میندازم روی اون 20 سانتش که تشک نمیافته و بردمش خونه.

حالا بدبختی اصلی از خونه شروع شد. این سایزش جوری بود که به هزار مکافات با خواهرم بردمش تو هال و دیگه از اون نتونستم ببرمش جلوتر و برسونمش به اتاق خوابم! دیگه بابا اومد و دوباره با هزار مکافات و هزار بد بیراه شنیدن برشگردوندم تو حیاط. لازم به ذکر است که در مدت عبور و مرور از حد فاصل جاکفشی توی حال تا آخر راه‌پله‌های حیاط دستم زیر تاج بود و له شد تا گچا خراب نشه!

هیچی دیگه قرار شد فرداش فرز و دریل و پیچ و رنگ و مخلفات بیارم که تو خونه دو تا تاجش رو از دو طرفش جدا کنم و پیچیشون کنم تا بتونم تک تک ببرمشون تو اتاقم. و اینطوری شد که بالاخره شد و دو شبه که روش میخوابم. دیگه هر چی پاهام رو دراز میکنم به پایین تختم نمیرسه. تخت قبلیم رو تو حیاط گذاشتم. کسی میخواد بگه خیرات میکنمش! باشد که دعا گویمان باشد!

برسیم به لپ تاپ. لپاپ که نه. در واقع نت بوک(nEt book). نت بوک از لپتاپ کوچیکتر و جمع و جورتره و به همون نسبت ارزونتر. اما خوب چون کوچیکه دیگه دی ویدی رایتر و اینا رو جا نداره بذارن روش و باید جدا بخری. که اونم اشکالی نداره. در کل ارزش داره. خیلی بهتر از اینه که یه تلوزشون سی اینچ رو هی با خودت اینور و اونر ببریش! اما برسیم به فوایدش.

فایده اولش اینکه دیگه وقتی خواهرت به زور از پشت کامپیوتر همگاذنی توی هال بلند میشه میاد پشت سیستمت بشینه میتونی راحت بری کنار و جات رو بهش بدی و خودت کارت رو با نت بوک انجام بدی و کارات هم صد البته نمیمونه و بعدش لازم نیست بزنی تو سرت!

ویندوزت اریجیناله و هر بار که آپدیتش میکنی عذاب وجدان نمیگیری که داری دزدکی آپدیت میگیری. از طرفی این مایکروسافت ضد متن باز (Open source) هم هی این جنین چکش (genuine check)اش رو پتک نمیکنه تو سرت!

میزان کتابخوانی شما به شدت بالا میره. میتونی کتب الکترونیکی‌ات رو راحت بریزی روش بری با خیال راحت دو ساعت رو سنگ توالت بشینی و کار فرهنگی بکنی! البته سنگ توالت فرنگی. این زمینیهاش رو نمیشه. امتحان هم نکنید! خلاصه همه جا میشه خوند دیگه. رو تخت و به حال درازکی! تو حیاط و به حالت وایسیدنکی! روی مبل و به حالت نشستنکی! همه جوره باهاتون راه میاد. میتونید بگذارید روی میز عسلی کنارتون شب قبل از خواب و شروع کنید کتاب خوندن. خوابم که رفتید اگه ده دقیقه بهش دست نزنید خودش میره تو حالت هایبرنیت(hibernate). یعنی هر چیزی رو هر طوری که آخرین بار بوده سیو میکنه و خاموش میشه و دفعهبعد که روشنش میکنید از همونجا میاره.

وقتی داری خونه تکونی میکنی و کامپیوتر رومیزی(Desktop PC)ات رو مثل دل و جگر زلیخاش کردی میتونی اسپیکرت رو بهش وصل کنی و در حین کار از موزیک لذت ببری. تازه این موزیک کلی هم بهت انرژی میده.

حالا میخوام یکم خزعبل بگم:

1.      یه کتاب رو دارم جدیداً میخونم به اسم طنز وبلاگی. یکی از دوستان توی وبلاگ طنز متفاوت که لینکش توی پیونهای وبلاگ هست معرفیش کرده و لینکش رو برای دانلود گذاشته. کتاب از نوشته های خانم شادی صدر هست که مجوز ارشاد نگرفته. ولی در کل کتاب خوبی هست. دانلودش کنید.

2.      این کاریکاتور رو همین الان از خودم کشیدم:

3.      اینم عکس تختمه:

4.      پرینترم رو جوهر کردم. جوهرای رنگیش قاطی شدن همه چیز رو یکرنگ میزنه برام!

5.      هنوز پول نتبوک رو ندادم. ولی میدونم به زودی از حلقومم بیرون کشیده خواهد شد!

6.       چهار شنبه سوری در پیشه. کجا بریم آتیش بسوزونیم!

7.      دیگه ساعت 12:30شده. برم که خسته ام.

8.      خوش و خرم باشید و خدانگهدارتون باشه.

9.      تا بعد...

اتاق تکونی!

خونه تکونی اتاقم تموم شد. فقط حال نداشتم که:
پرده رو ببرم بشورمش*شیشه ها رو پاک کنم* کف رو طی بکشم* کمد لباسم رو بریزم بیرون و تمیز و مرتب کنم:دی
راستی تختم رو بردم تو.

تخت خواب

تختی رو که ساخته بودم آوردم. بزرگه و از در تو نمیاد! فردا باید فرز و دریل و ما یتعلق به! رو بیارم تا بتونم به داخل اتاقم برسونمش!

از نوار ساحلی خزر تا پرچم آبی

مطلب امروز من یک مطلب صد در صد انتقادی است. انتقاد از سیاستهای بی منطق دوستان ما در دولت. در گوشه و کنار صحبتهایی از بی مبالاتی مسئولان کشور در امور مملکتی میشنویم. بحث امروز ما به موجودیت ایران برمیگردد. موجودیتی که وامدار تمدن مدون 2500 ساله است. تمدنی که به همت دلیرمردان ایرانی، از جسارت مردان ماد، تا شهیدان جنگ هشت ساله، پا برجا مانده است. تیتروار میگویم:

1.      تاریخ اتمام قراردادهای گلستان و ترکمانچای چند سالی است به پایان رسیده و بر اساس مفاد این قرار داد قفقاز و آسیای مرکزی باید به ایران باز میگشت. ولی صدای هیچکس در نیامد.

2.      آقای رئیس جمهور زیر سایه پرچم خلیج عربی نشت و با امرای شیخ نشین خوش و بش کرد.

3.      ایران میزبانی جام ملتهای اسلامی را با شرط عدم درج نام خلیج فارس بر روی مدالهای آن دوره از مسابقات گرفت که چندی پیش و سر آماده نبودن امکانات در قبال مبلغ دریافتی بیش از حد آن را از دست داد و نهایتا قضیه را به مدالها ربط دادند.

4.      کار بجایی رسید که اعراب حاشیه نشین خلیج فارس مذاکراتشان را در باب جزایر سگانه ایرانی، تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی، رو به پیشرفت خوندند.

5.      ولادیمیر پوتین شرکت در اجلاس سران حاشیه دریای خزر را در طهران در قبال حق 40 درصدی ایران در دریای خزر پذیرفت. به گونه ای که امروزه ایران فقط صاحب نوار ساحلی است و به ماهیگیران ایرانی که بیش از 5 کیلومتر از سواحل ایران دور شوند توسط گشتهای روسی تذکر داده میشود.

6.      حوضه مشترک گازی پارس جنوبی به سرعت در حال تخلیه توسط سایرین است و از ایران خبری نیست.

7.      51% از یکی از فازهای پارس جنوبی به یک شرکت چینی واگذار شده است. این بدین معنی است که شرکت چینی در این منطقه میتواند پرچمش را به احتزاز در آورد و هیچ کس حق صحبت ندارد.

8.      چندی پیش گروهی از عراق به چاه نفتی متعلق به ایران و در نزدیکی مرز حمله کردند و آن را به اشغال خود درآوردند. البته هیچ کس چیزی نگفت. 

9.      و امروز پرچم سه رنگ ایران به رنگهای آبی سفید قرمز بدل شد.

10.  .......

11.  فردا چه خواهد شد؟

حریم خصوصی

سلام به همگی.

اول اجازه بدید یخورده خبر مخابره کنم:

1. توی کمیسیون اول پزشکیم معاف دائم شدم. باید نامه دادگاه رو ببرم که جریمه غیبتم رو پرداختم تا تاریخ کمیسیون دوم رو بهم بدن و انشاالله معاف بشم.

2. ممنون از فینیکس بابت اس ام اس هاش. فقط یه نکته برای دوستان. اگر اس ام اسی به کسی نمیدم دلیلش این نیست که برای کسی اهمیتی قائل نیستم یا چیز دیگه. فقط اهل اس ام اس بازی نیستم. تازه قبض موبایلم رو هم اینبار مجبور شدم خودم بدم. زیاد شده بود. نمیخوام تکرار بشه:دی

3. ممنون از ماری برای دعوت من به صفحه شناسه خودش توی فیسبوک. خوشحالم که هر روز دارم با بچه های بیشتری از وبلاگیا آشنا میشم. همتون رو دوست دارم.

4. در هفته گذشته 9 نفر از بهاییان رو در طهران به اتهام حضور در تظاهرات یا بقولی حرمت شکنی عاشورا دستگیر کرده اند. تا اینجا رو منکر نمیشم. چون خبر ندارم. شاید بوده باشه. ولی یه نکته رو قطعا میدونم و اون هم اتهام جدیدی که به یاران ایران( هفت رهبر بهاییان ایران، ساکن بند 209 اوین وابسطه با اطلاعات!) وارده شده. و اون اینکه چند روز پیش توی یکی از سایتهای خبری اینطور خوندم که بهشون اتهام زدندن که هفت نفر یاران ایران افرادشون! رو از شهرستانهای مختلف برای شرکت در حرمت شکنی عاشورا به طهران فرا خوانده اند!!!! جالبیش اینجاست که من نمیدونم این افراد چطور از مخوفترین بند اوین تونستن با بیرون تماس بگیرن! مگین این بهایی ها با اسرائیل در ارتباطن. همیناس دیگه!!!!!

راستی، نامردا چرا منو خبر نکردین برم؟:دی

5. احتفال جوانان، سالروز جشن جوانان بهایی ایران، که 16 دی هست و قرار بود امروز برگزار بشه و البته قرار بود خودم هم ناظم جلسه باشم تا جریانات نونوایی سال پیش تکرار نشه!، به علت دستگیری همین عزیزان، 9 نفر مسجونین جدید، و به منظور نشون دادن حسن نیتمون به دولت و مردم تعطیل شد. فکر کنم دیگه رفت تا جشن 5 فروردین، روز بین المللی جوانان بهایی، که احتفالمون رو تشکیل بدیم. فقط حیف هزینه هایی که شد و مخصوصا هزینه مسابقه که کلی هم براش زحمت کشیدم. اشکالی نداره. میمونه برای بعد.

و به این ترتیب اولین تجربه نظامتم رفت گل میخ! بقول دوستی، بیچاره اونایی که قرار بوده من ناظمشون باشم. فکر کنم یکی از دلایل تعطیلی سراسری جشن جوانان هم همین بوده!!!

6. یه خبر داغ؛ ابطحی هم فرند فید باز حرفه ایه و ما خبر نداشتیم! زیر هر فیدش چهار صد تا کامنت گذاشتن. بیچاره حالام که اوین ولش کرده ملت ولش نمیکنن که اینا چی و اونا کجا. یتعداد دوستان عزیز معلوم الحال هم افاضاتی میفرمایند البته!

خیلی ها ازش میپرسن سید خودتی؟ بازجو نباشی ناقلا

و جواب میگیرن: دستمو از لای در نشون بدم!!!

سید شیرینیه. فارغ از عقاید سیاسیش، که من هیچ ارتباطی با سیاست نداشته و ندارم و شدیدا تکذیب میکنم، دوستش دارم.

7. از پس فردا اسکناس شعار نویسی شده موقوف، نداریم دیگه.

8. فیلمای جدید داره حال میده. البته قابل توجه دوستان رو هاردمه:دی

9. چه حسی بهتون دست میده وقتی مجبور باشین روز تعطیل و مخصوا اگه جمعه باشه از هفت صبح تا پنج بعد از ظهر برید سر کار؟ من دقیقا همون حس رو دارم!

10. یادتون نره. خیزش خون رو. بهش سر بزنید. حتما. قطعا. لینکش رو توی پیوندهای وبلاگ گذاشتم.


خوب. اخبار تموم شد. یا شایدم من فکر میکنم تموم شد. بریم سر کار خودمون. که همانا یه برگی از زندگی منه. حریم خصوصی.

اول اجازه بدی یه تعریف مختصری از این واژه داشته باشم:

حریم خصوصی مجموعه وسایل و اماکنی است که تنها مربوط به شماست و کسی حق استفاده از آنها را بدون اجازه شما ندارد.



مثال:

1. میخوام یه مطلب رو روی کاغذ بنویسم. وسایل لازم: کاغذ، قلم، پاککن.

کاغذام رو از مامان باید پس بگیرم.

قلمم رو از خواهرم.

پک کنم رو از پدر گرامی.

البته امکان هر نوع جابجایی موجود میباشد!

2. کاغذ نویسی رو بیخیال. تایپ میکنم. خواهر عزیز لطف کن بلند شو از پپشت سیستمم کار دارم. بیخود!

3. ظهر خسته از سر کار میام خونه. میخوام لباس عوض کنم. میرم تو اتاقم. خواهرم پشت سیستمه.

بیا برو بیرون کار دارم.

عجب توی اتاق خودمون هم نباید باشیم!

4. به همه اعضای خانواده تونستم یاد بدم وقتی در اتاقم بسته هست، لطفا در بزنید. غیر از بابام.

آخه در یعنی مکان خصوصی که شاید من توش لخت مادر زاد خوابیده باشم. در بزنید. اگر اجازه دادم تشریف بیارید داخل!

5. توی اتاق خواهرم. این جوهر پرینتر چرا تموم شده؟ تازه که شارژش کردم.

نگاهی به در و دیوار اتاق میکنم.

متوجه شدم. لازم نیست بگی!

6. شیخنا، فلانی بهت پی ام داد که فردا فلان جا باش. بهش گفتم باشه.

ممنون که برام تصمیم گرفتی!

7. شیخنا فردا میریم سر کار.

فردا که جمعه هست؟ خوب باشه. فلانی نمیاد. کار هم زیاده.

باید الآن 12 نصف شب بگید که فردا باید برم سر کار؟!؟ کلی کار واسه خودم ردیف کرده بودم.

30 تومن پول بیزبون(منظور هزینه اینترنت) رو بگذار بعدا خرجش کن!

اصولا دیگه نباید حرف بزنم!


تعریف حریم خصوصی رو اصلاح میکنم:

حریم خصوصی مجموعه وسایل و اماکنی است که مربوط به شماست و دیگران بدون اطلاع شما وارد آن میشوند و از آن استفاده میکنند و تنها ارتباط این وسایل و اماکن با شما همان مرتبط بودن است!